Van 29 maart t/m 19 april zijn in B32 schilderijen te zien van Chantal le Doux. Haar werk bestaat voornamelijk uit schilderijen op doek, maar de laatste tijd schildert ze ook veel op kartonnen dozen in allerlei formaten. Voor haar een manier om los te komen van het soms begrenzende idee dat een schilderij een perfect uitgewerkt geheel moet zijn. Ogenschijnlijke onderwerpen en thema’s verdwijnen steeds meer naar de achtergrond, maar de verbinding die de schilderijen aangaan met elkaar wordt belangrijker. En hiermee ook de schat aan mogelijke associaties die ze samen kunnen oproepen. Het verbaast dan ook niet dat haar werken, in tegenstelling tot enkele jaren geleden, bijna nooit meer een titel hebben.
Haar schilderijen suggereren veel, maar pretenderen niets. Ieder mag er zijn eigen verhaal mee maken. De bewerking is klaar, maar de betekenis nog niet gefixeerd. In die zin bevinden de werken zich in een tussenstadium. Een stadium waarin ruimte blijft voor de toeschouwer, maar ook voor Le Doux zelf om haar zoektocht naar geschikte afbeeldingen en technieken voort te zetten.
Sinds haar afstuderen in 2001 is ze vrijwel dagelijks in haar atelier te vinden. Dat betekent echter niet dat ze iedere dag schildert. Soms is ze er alleen om te kijken. Om te kijken hoe de verf op het doek heeft uitgepakt. Of de sfeer en het licht goed zijn, of het is wat ze wilde overbrengen. De twijfel sijpelt vaak nog zachtjes door de verf heen.
Haar schilderijen lijken soms vluchtig geschilderd, maar nog vaker prachtig gelaagd en getuigend van een goede beheersing van schildertechnieken. Het diffuse en zachte, natuurlijke kleurgebruik versterken de interessante spanning tussen wat zichtbaar is en wat onzichtbaar blijft. De werken laten zich nooit helemaal zien; het blijven schuilplaatsen voor oneindig veel betekenissen.
(Tekst: Maaike Frencken)