Werk dat bestaat uit zowel tekeningen als schilderijen, waarin personen het centrale thema vormen. Sinds het behalen van haar Bachelor of Fine Arts aan de Academie Beeldende Kunsten te Maastricht in 2007, is ze werkzaam als zelfstandig kunstenares in deze zelfde stad. Haar inspiratiebron bestaat uit foto’s, uit het heden en verleden, uit haar directe of indirecte omgeving.

De foto als bewust gekozen afbeelding van de werkelijkheid staat model in haar werk. Toch gaat het hier niet om het letterlijk weergeven van die werkelijkheid. In haar werk schuift en speelt ze met de verschillende al aanwezige interessante elementen in de gekozen foto, die vervolgens door haar eigen interpretatie en uitwerking zorgen voor een geheel nieuw schouwspel van kleur, vorm en lijn. De inhoud van haar werk bestaat voornamelijk uit het weergeven van de mens, maar niet in de hapklare vorm van een portret. Gromowski probeert de levende, dynamische mens neer te zetten. De mens zoals hij is in zijn dagelijkse bespiegelingen en beslommeringen, zijn snikken en grimlachjes, kortweg de mens als gevoelsmens. De personages in haar werk staan dan ook niet voor de concrete inhoud van één individu, maar eerder voor de meer abstracte en algemene inhoud van de mens an sich. Deze filosofie bepaalt haar werkwijze. Binnen één werk kiest ze afwisselend voor een geabstraheerde of illustratieve weergave van een vorm of vlak. Door bijv. materiële zaken als vesten en broeken vrij abstract weer te geven, komt het immateriële aspect van levendigheid in bijv. een hand of gezicht extra krachtig naar voren. Een ander beeldend middel waarmee Gromowski de menselijke vitaliteit in haar werk probeert te vangen is het gebruik en de toepassing van leegte, alhoewel men niet over een daadwerkelijke leegte kan spreken. ‘Leegte’ is in haar werk niet zozeer het restvlak waar niets gebeurd, maar eerder een waardige medespeler in het dynamisch geheel. Het zorgvuldig gepositioneerde en weergegeven personage speelt samen met de meer neutrale achtergrond een spel waarin beide elkaars aanwezigheid versterken. De zogenaamde leegte is daarmee dan ook eerder de illusie van leegte en werkt als versterkende factor op de illusie van levendigheid die Gromowski in haar personages vangt.

Maar het is niet enkel de situering van beeldelementen waarmee we op reis worden genomen door het menselijke gevoelsleven. Het dualistisch aspect van haar compositie zien we terug én wordt versterkt in en door haar techniek. Sterk aangezette contouren worden afgewisseld met vederlichte lijntjes, pastelachtig kleurgebruik staat naast bijv. een primair rood. Allen zijn het middelen om de verschillende fragmenten met elkaar te laten contrasteren, waardoor ze niet alleen hun vitaliteit verkrijgen, maar ook een verbintenis met elkaar aangaan. Deze eenheid door veelheid, het verenigen van delen in hun doel, is wat Gromowski uiteindelijk voor ogen heeft.

Daarmee zijn we aan het einde gekomen van een beschouwing, die inderdaad alles in zich heeft van een reis. Een reis die niet begint bij de aanschouwer, en daar evenmin zijn einde vindt. Het werk bevat op het moment van voltooiing de nodige lading, de lading die daar door de kunstenares is ingelegd. Zij heeft echter geprobeerd deze lading zo universeel mogelijk te maken, waardoor iedereen in principe zijn of haar eigen reis kan afleggen. Als aanschouwer zijn we enkel gebonden door het menselijke, onze  eigen menselijkheid en het mens-zijn an sich. Enkel via deze wegen kunnen we het pad bewandelen dat  zich in Gromowski’s werk voor ons ontvouwt. Een pad zonder richtingaanwijzers, een weg die alleen ontdekt kan worden op gevoel. Zowaar een ontdekkingsreis, waarin we niet alleen het kunstwerk en de kunstenares leren kennen, maar vooral en voornamelijk onszelf.

Every artwork created by Leonid Babiitchouk is both articulate and profound – perhaps it is the word “artwork” itself, when broken down to the two constructs that make it whole, are best applied here as a fitting description rather than an actual term. Art – it’s the pure expression of Leonid’s aesthetics and being, a world governed by its own distinct rules, a world where mysticism begs for forgiveness and magic defies expectations. Work – its meticulousness is astounding, all elements laid out precisely like clockwork, purposeful and connected. It is the spirit of gesamtkunstwerk, the all encompassing nature of art, that permeates Leonid’s work. Every piece, be it two or three dimensional, is but one piece of a puzzle. The face creates an expression, the expression then, like the Cheshire Cat, morphs into the body that, in turn, becomes the story. It is that eternal story, that myth that evokes the animal in each and every one of us

ATTENTION!
At the opening on the 17th July please use the new alternative entrance : LAGE BARAKKEN 2 (next to the old Cinema Palace building)
Follow the signs!

Casio Nostra rukt uit Hasselt aan met een wisselende hoeveelheid Casio-keybords, visuals en dito bezetting die momenteel bestaat uit Tim Geelen, Martijn Pillards en Stijn Segers. Hun spontane, intuïtieve en eindeloze jams geven blijk van invloeden uit techno, house en gabber tot pop en electro, tribal percussion, jazz en impro rock. Helemaal in B32-stijl boent Casio Nostra met titels als Salto, Amnesia en Nabopolassar de nieuwjaarskater uit de Eikelbar en laat de oude spulletjes swingen.

DJ Motocross is een maniakale dromer, een reiziger van het onopgemerkte en een billionair van de eenzaamheid. Zijn muzikale route vaart koers op Hawai en Berlijn, van Moskou naar Charleroi, Tokyo en Helsinki en passeert een zeer divers publiek.
Toen hij zichzelf medio 2009 voor dood heeft verklaard, was dat het startsein voor goede vrienden om met een intensieve reanimatie-bookings te beginnen. Daarom heeft ook B32 de kans gegrepen om DJ Motocross met een Januari-performance naar 2010 te helpen.

YEAH!!!

A collective exhibition that boosts your illusions over super-heroes, monsters, child nightmares, tropical lesbians, the end of the world, androids, video games, business perversions, amusement park…

L’Armée Des Bonbons is een groep uit Luik (Belgie) die zich focust op avant-garde en electro-pop. Dit komt tot uiting in de concerten, feesten en record releases die ze organiseren. Terwijl muziek de voornaamste rol speelt hebben ze ook altijd extra aandacht voor visuele kunst gehad. Zo werden bijzondere kunstenaars uitgenodigd om de posters voor de feesten en platenhoezen te ontwerpen.

De tentoonstelling “Tout Va Sauter ! ” stelt het werk van sommige van deze kunstenaars aan je voor: Sish-Tick, Kikifruit, Sara Meurant, Meeuw, ShoboShobo and Guillaumit.

Ze maken tekeningen, schilderijen, beelden, video’s en grafisch design over van alles en nog wat zoals super helden, monsters, kindernachtmerries, tropische sletten, het einde van de wereld, androïden, videospelletjes, zakelijke perversies en pretparken.

——————————

L’Armée Des Bonbons is an association based in Liège (Belgium) who focussed its activity to avant-garde and eletro-pop music. This is showed by many concerts and parties organisation and some records releases.

While music was the main point, they always gave an important mind to visual art. Therefore, very nice artists were invited to draw the posters for the parties and the records covers.

This exhibition « Tout Va Sauter ! » propose you to discover the work of some of these artists : Sish-Tick, Kikifruit, Sara Atka, Meeuw, ShoboShobo and Guillaumit. They make drawings, paintings, scultures, videos and graphics design over many themas like super-heroes, monsters, child nightmares, tropical sluts, the end of the world, androids, video games, business perversions, amusement park…

De toevallige kijker ziet zich in ieder geval geconfronteerd met de mensen van hiernaast, of het nu zijn buren zijn of een familie aan de andere kant van de stille oceaan.
“Het nadoen in mijn werk is belangrijk. En het gebruik maken van echte beelden, aansluitend op de realitycultuur. Kijken hoe het bij de buren is.”

Toch zijn het geen willekeurig gekozen foto’s, maar een door de kunstenaar gemaakte selectie. Ze tonen bepaalde omgangsvormen in onze maatschappij, die worden gevoed door een hardheid en onempatische houding. Een aspect van de maatschappij waar hij zich over verbaast.
Een fascinatie voor de redenen waarom alledaagse momenten worden vastgelegd, wordt gecombineerd met zorgvuldig gekozen “filmstills” van TV uitzendingen, die uit hun context gehaald vervreemdend werken. Een model van een stad, die bij nader inzien toch niet zo vredelievend is. Burengerucht of niet? Cultuurkritiek die nog eens echt shockeert. en tegelijkertijd de hybride publieke ruimte van het world wide web verkent.

De expo maakt deel uit van Glocal Affairs, Where are You